టాప్ టెన్ తెలుగు టపాలు.

మొన్నీ మధ్యన నాకు ఒక ఐడియా వచ్చింది. మన తెలుగు బ్లాగ్స్ చాలా ఉన్నాయికదా! (రాసిలోనూ, వాసిలోనూ, ఇతర దక్షిణ భారతదేశ భాషలకన్నా ఎక్కువే). మనకి గర్వం. mmm. కదూ!

అందులో టాప్ టెన్ టపాలని ఎంపిక చేస్తే ఎలా ఉంటుందని ఆలోచించి ఆ విషయాన్ని అక్కకి చెప్పాను. అక్కేమో వాటిని మనమే సెలెక్ట్ చేసే బదులు మనకి తెలిసిన వాళ్ళకీ చూపించి వాళ్ళనే చేయమంటే బావుంటుందేమో అంది. "ఇదేమైనా జెమిని దసరా అవార్డులా అందరినీ చేయమనేందుకు?" అన్నాను నేను. "అందరూ అంటే అందరూ కాదే మొద్దు మొహం (ఈ మధ్య వర్క్ ఎక్కువై నిద్ర తగ్గి మొహం ఉబ్బినట్లు ఐందిలే.) అందరికీ బ్లాగ్ లంటే తెలియ వద్దూ. అందుకే మన మన అమ్మలకీ, మా నాన్నకీ, పెరుమాళ్ గాడికీ (తమ్ముడు . శ్రీనివాస పెరుమాళ్ వాడి పేరు) చూపించి చదివి సెలెక్ట్ చేయమందాం.," అంది.

"ఐడియా బానే ఉంది కానీ ఎవరు చదివేరు?"

"అందరూ ఈ మధ్యన చూస్తున్నారు."

సరే కానీయమని తనకి ఆ పనిని అప్పజెప్పాను. అలా మొత్తం ఆరుగురు కలసి ఎంపిక చేసిన టపాలే నా బ్లాగ్ లో పెట్టిన టాప్ టెన్ టపాలు. వాటి గురించి ఇయరెండ్ సందర్భంగా ఓ పరిచయం. తీసుకున్నవన్నీ చాలా వరకూ ఈ సంవత్సరం ప్రారంభించిన బ్లాగ్స్ నుంచే. ఇక చూద్దామా?

****************************************************************

వయ్యంటే బిడ్డే

అన్నిటికన్నా పైన ఉన్నది నాకు బాగా నచ్చిన టపా. ఎవరూ సెలెక్ట్ చేయరేమో అనుకున్నా. నా టేస్ట్ అలాంటిది. దానికి తగ్గట్టుగానే ఎక్కువ కామెంట్స్ పడలా. దీని గురించి ఎక్కువేమీ చెప్పనవసరం లేదు. ఎందుకంటే నా మొదటి tఅపానే దీని గురించి. నా బ్లాగ్ లో చూడండి.

తెలుగంటే అంత అలుసా?

అసలు టపా అంటే ఇదీ. ఎంత సంచలనం సృష్టించిందో మనందరికీ తెలుసు. సుజాత గారి ఆవేదన దేవుడు అర్ధం చేసుకున్నాడా అన్నట్టుగా ఆ తరువాత కొద్ది రోజులకే తెలుగుకి ప్రాచీన హోదా వచ్చింది. :-) తెలుగులో one of the prolific, and powerful writer. అందుకే అలా అలవోగ్గా కామెంట్స్ ని కొల్ల గొడుతున్నారు.

నాకింట్లోనే భయం వేస్తుంది.. డాడ్!!

దీని గురించి చాలా చెప్పాలి. టెక్నిక్ అద్భుతం. అలా కేవలం సంభాషణతోనే ఎంతో భావాన్ని, డెప్త్ తో చెప్పటం, కథని నడిపించటం కష్టం. మనకీ అక్కడే ఉన్నా భావాన్ని కలిగించి, తాను చెప్పిన విషయాన్ని మనకూ అనుభూతింప చేయటం great. Inimitable style.

చిరంజీవి Vs బాలకృష్ణ : ఒక ప్రేమ సంవాదం

చెప్పాలా ఎవరు రాశారో? వద్దన్నా చదివి మళ్ళీ కామెంట్ రాస్తారు. చాలామంది. కత్తి లాంటి టపా. టపా కన్నా నాలుగైదు కామెంట్స్ బాగున్నాయి. అవే టపాకి అందం తీసుకోచాయి. టపా బాగుండటం కాదు. రాసిన విధానం, స్పందన రప్పించిన (క్షమించాలి. మహేష్ గారి టపాని చదివి స్పందించకుండా ఉండటం కష్టం అందుకే అలా అన్నాను. ఎవరి మనసునైనా నొప్పిస్తే సారీ).

తొలి వందనం అమ్మకే.

అసలు ఎవరూ పట్టించుకోని మాస్టర్ పీస్ ఇది. రాస్తే ఈయనే రాయగలరు అనే ఆలోచనలు అందులో ఉన్నాయి. చదవకపోవటం మన దురదృష్టం. అంతే.

"దేవుడు అందరి దగ్గరా ఉండలేక అమ్మని సృష్టించాడంటారు. నాకు మళ్ళీ అర్ధం కాలేదు. అసలు దేవుడంటే సర్వ శక్తిమంతుడు అంటారు కదా? మరి ఆయన అందరి వద్దా ఉండలేడా? ఆ ఆలోచనే ఫూలిష్నెస్స్. మరి అమ్మ ఎందుకు? ఆలోచించాల్సిన ప్రశ్నే!" ఈ తరహా ఆలోచన, అమ్మ చేతి ముద్దా గొప్పతనాన్ని గురించి చెప్పిన తీరూ, చదవక పోతే అది మన bad luck. అంతే.

మావి తప్ప వేరే ఎ కామెంట్స్ లేక పోవటం ఆశ్చర్యమే మరి.**

నాన్న తెచ్చిన పెళ్లి సంబంధం.

"Decisions are to be made quick." చదివే వారిని ఉలిక్కి పడేలా చేసిన టపా అది. నిజంగా జరిగితే మాత్రం చాలా ఆనందదాయకమైన సంగతి అది. సృజన గారి శైలి ఎంత ఆత్మవిశ్వాసాన్ని ప్రతిఫలిస్తున్నదంటే... చదివిన వాళ్లు ఫ్లాట్. చదివి ఆనందించండి అంతే. చెప్పటం కుదరదు. కష్టం. ఎందుకంటే టపాలోని ప్రతి వాక్యం చెప్ప దగినవే. వారి ఇష్ట సఖుడు సజెస్ట్ చేసిన స్టైల్ త అది. ఆయనా రాస్తారేమో? ఎవరైయ్యుంటారబ్బా! మన బ్లాగ్స్ లో అలా రాసేవాళ్ళు కనబడలా నాకు).

విజేతెప్పుడూ నా డల్

టైటిల్ చూడగానే గుర్తుకు వచ్చే పేరు ఆ బ్లాగ్ ది. కొందరికి చాలా ఇష్టమైన బ్లాగ్ అది. అక్క అది తప్ప వేరేవి చాలా తక్కువ చదవటం తెలుగు బ్లాగ్స్ లో. దానికి ఇంగ్లీష్ ఎక్కువ ఇష్టం.

'విజేతల స్వర్గ ధామం - వింబుల్డన్ విలేజ్'. అది థీం. తెలుగులో ఏకైక sports blog. We have no such blogs on sports exclusively. ఈ టపా చదివితే మనకీ ఆ రోజు మ్యాచ్ ని చూసిన అనుభూతి కలుగుతుంది. టైటిల్ లో పన్ బాగా పండింది.

వాళ్లిద్దరూ..

తల్లీ బిడ్డల ఫోటో తో పాటూ చాలా అందమైన భావాలూ, అనుభూతులూ... చదివి ఆనందించాల్సిందే. ముద్దబంతి గారి టపాని చూడగానే ఎంతో ఆనందం కలిగింది. ఎందుకో రాయటం లేదిప్పుడు. A cool blog of beautiful emotions.

చదువు కొంటున్నారు... మన పిల్లలు ... డబ్బులిచ్చి కాదు...బాల్యాన్ని అమ్ముకొని....

ఎందులోనో జ్యోతి గారి సమీక్ష చదివి అక్క లింక్ వెతికి పంపితే చదివాను నేను. మంచి టపా. ఆలోచింప చేసిన టపా. రమణి గారిది.

నా జర్నలిస్టు ఉద్యోగం -మూడోభాగం

ఆ సీరీస్ అంతా చాలా discussion పెట్టించింది. ఎన్నో విషయాలు బైటకి, చర్చకీ వచ్చాయి. జర్నలిజం లోని అంతర్గత విషయాల్ని నిర్భయమ్గా రాయటం ఆ గుంటూరు మిరపకాయ (సారీ మా అమ్మ అన్నది చదివి) గారికే చెల్లు.

***************************************************************

ఇవే కాదు ఇంకా చాలా ఉన్నాయి. కానీ వైవిధ్యం, వస్తువు, టెక్నిక్, లని ఆలోచించి తీసుకున్నవి ఇవి. మీవి రాందే నన్ను కొట్టొద్దే.

సుజ్జి గారు రాసిన ఈ నాలుగు లైన్లూ చూడండి.

నాది కాని లోకంలో

ఏ మనిషిని వెతకను..??

నీళ్ళు లేని సంద్రంలో

ఏ నావను నడపను..!!??

అలాగే పూర్ణిమ గారు రాసిన అల్లరిటపా.... మనసునలా ట్విస్ట్ చేశాయి.