అల్లరల్లరై పోయింది. :-)

నేను మొదట్లో మూడు బ్లాగులు రాసి మాయం ఐపోయింతర్వాత తిరిగి వచ్చినప్పుడు మన బ్లాగుల్లో అల్లరి ట్రెండ్ నడుస్తోంది. అల్లారా...నేనా?? అంటూ పూర్ణిమ గారు రాసిన ఒక టపాని చూశాను. (http://oohalanni-oosulai.blogspot.com/2008/07/blog-post_24.html) నా అహం దెబ్బతింది. అస్సలు అందులో అల్లరి ఎంత బాగుందో! నేను మాత్రం తక్కువ తిన్నానా అనిపించింది. నా అల్లరి కూడా మాటల్లో పెట్టేద్దాం అనిపించింది. అది నేను రాస్తే స్వోత్కర్ష లాగా ఉంటుందేమో అని భయం వేసి మా అక్క వైష్ణవిని రాయమన్నాను.

దాంతో తను మొదలెట్టింది. నాకివాళ కొంచం తీరికగా ఉంది. అందుకే బ్లాగుల మీద కూచున్నాను. అల్లరి చేసే ఉద్దేశ్యం ఉండటం తో అల్లరి బ్లాగులని చూద్దామనిపించి, తరువాత చూసిన వాటి గురించి రాద్దామనిపించి... ఇదిగో ఇలా మీతో నేను.

అక్క బాగానే రాసింది. అది నేను రాసింది కాకపోవటంతో చక్కగా దాని గురించి రాయొచ్చు. ముందు మిగతా వాటి గురించి. పూర్ణిమ గారి అల్లరి గురించి మనమంతా చదివిందే.

"అబ్బా ఎప్పుడూ మనుషుల మొహం మీద తిరుగుతూ ఉంటావు.. వచ్చి నా తల మీద కూర్చో సరిపోతుంది" అని నాకు మూడేళ్ళ వయస్సులో విసుక్కుంటున్న పక్కింటి ఆంటీ తల మీద కాలుపెట్టా, నిజంగా కూర్చోటానికి.. ఇది అల్లరి కాదు.. పెద్దల మాట తు.చ తప్పకుండా పాటించడం."

అంటూ ఎంత అల్లరి పెట్టి నవ్వించారని?

పాపం "మనసులోమాట" సుజాత గారి టపా చూసి నాకెంతో జాలేసి సంతాపం తెలుపుదామనుకుని, కానీ ఆ పని వేరే సందర్భాల్లో చేస్తారని ఆగిపోయాను. అస్సలు అవకాశం రాలేదట అల్లరి చేయటానికి. అయినా బ్లాగుల్లో ఆ కొరత తీర్చుకుంటారని ఆశిస్తున్నాను.

అల్లరంటే నాకు గుర్తొచ్చే బ్లాగు "బ్లాగు వనం" అందులో శ్రీవిద్య గారు చేసే అల్లరి నిజం గా అద్భుతం. బడి ఎగ్గొట్టానికి వేసిన ప్లాన్ గురించి రాసిన బ్లాగ్ తెగ నవ్వించింది.

(http://srividyab4u.blogspot.com/2008/07/blog-post_2968.html)

ఎంత మూడాఫ్ అయినా ఈ టపా చూస్తే మనం నవ్వుకోవచ్చు. ఇంచక్కా! :-)

అప్పట్లో రోజుకి ఒకసారైనా చదివాను. ఆ టపాని.

ఈ టపాలన్నిటినీ చూసి నాకూ బ్లాల్లరి చేయాలని పించింది. దాంతో అర్జంటు గా అక్కని రాయమన్నాను. అక్క మొదలెట్టేసింది.

"ఎలక తోలు తెచ్చి ఏడాది ఉతికినా
నలుపు నలుపేకానీ తెలుపు కాదు.
పురుషులందు పుణ్య పురుషులు వేరయా
విశ్వదాభిరామ వినరాసుమతీ."

అంటూ చిన్నప్పుడు తను తప్పు చెప్పే పద్యం తీసుకుని మేము చేసిన 'నభూతో...' అనిపించే ప్రయోగాన్ని భలే వివరించింది. (కొంచం ఎక్కువైంది కదా!!!) ;=)

"ఒకసారి ఈ పద్యాన్ని పరీక్షల్లో ఇచ్చారు. ఎలాగో ప్రియ చూపించటంతో బ్రతికిబట్టకట్టాను. లేకపొతే ఎలిజబెత్ టేలర్లా పుణ్యవతీ టీచరు నాకు ఎనిమిదోపెళ్లి చేసేది కూడా. సెవెన్ పెళ్ళిళ్ళు జరిగాయి. జస్ట్ రికార్డ్ మిస్సు. నాకప్పుడు బాల్య వివాహాల నిషేధం ఉండేదని అంతగా తెలీదు. ప్రియకీ తెలీదు.మరి దానికే తెలీందే నాకేం తెలుస్తుంది. ఉత్త పిచ్చి మొద్దుని. లేకపొతే ఆ పుణ్యవతీ టీచరు ఆట కట్టిద్దును."
అంటూ బాల్య వివాహం అనే పదాన్ని చక్కగా ఉపయోగించింది.

(http://priyamainamaatalu.blogspot.com/2008/08/blog-post_16.html)

తనే తరువాత రాసిన "సుందోప సుందులు" బాగానే రాసినా నాకెందుకో అది అంతగా పండలేదేమో అని అనిపించింది. అక్క ఇంకొంచం బాగా రాయగలదు.

ఇవే కాక ఇంకో టపా ఉంది. "వెంట్రుక పై శర్మా మాస్టరు" అంటూ గీతాచార్య గారు రాసింది. అదీ అంత అద్భుతంగా రాక పోయినా అల్లరి మాత్రం అదిరింది. వృత్త పరిధిని వెంట్రుక వాసిలో కనుక్కోవటంతో ఆయనకొచ్చిన 'పొగరుబోతు' అనే బిరుదుని గురించి బాగా రాశారు.

"బడి దేముందీ! అది అక్కడే ఉంటుంది గా. అందుకే అంత ఆలోచించక్కరలేదు."

"శర్మా మాస్టరు ఇరవై కి తగ్గితే నా తొడకి చిల్లి పెడుతాడు."

"పన్ను ఊడిన టామ్ సాయెర్ లాగా భలే పాపులర్ అయ్యాను."

మొదలైన మాటలు తమాషాగా ఉన్నాయి. ఇందులోది కొంచం డిఫెరెంట్ అల్లరి.

(http://annisangathulu.blogspot.com/2008/08/blog-post.html)


"చదువు వచ్చి మన మీద పడినా మనం వెళ్ళి చదువు మీద పడినా మనకే నష్టం.
చదువు రాకపోవటం ఒక యోగం
చదువుకోనక్కర్లేకపోవటం ఒక భోగం
చదువుకోవాల్సిరావడం ఒక త్యాగం.

ఈ మాటలు ఎందులోవో చెప్పక్కర్లేదనుకుంటా!

"నా మాస్టర్ ప్లానులోని ఒక బుల్లి ఫ్లా వల్ల,సుధ పిన్ని నాకు చేసిన అన్యాయం వల్ల, స్కూలో జైలులా, చదువో కష్టాల చెరువులా ఎంత అనిపించినా మా అమ్మ వీర ఉతుకుడుని దృష్టిలో వుంచుకుని అప్పట్నుంచి ఒళ్ళు దగ్గర పెట్టుకుని బుద్దిగా స్కూలుకెళ్ళాల్సి వచ్చింది పాపం నేను......"

అని పాపం బడికి వెళ్లాల్సిన అగత్యాన్ని తప్పించుకోలేకపోయిన 'శ్రీవిద్య' గారి బ్లాగు నా దృష్టిలో "ది బెస్టూ!"

అస్సలిదంతా ఎందుకమ్మాయ్! అంటారా? ఎందుకా అల్లరిని చేసేకన్నా అల్లరిని గుర్తు చేయటం పెద్ద అల్లరి. ఉన్కోసారి చదివి/గుర్తు చేసుకుని మీరూ నవ్వుకుంటారనీ , నా రాత కోతల్లో సీరియస్సు నేస్సు కొంచం ఈ మధ్య ఎక్కువైందనీ... హేమంటార్?

మీకో పరీక్ష! 'Blog' అనే ఈ ఆంగ్ల పదానికి తెలుగు మాట చెప్పండి.

నా మనసంతా ఇప్పుడు "అల్లరల్లరై పోయింది". మరి ఉంటా! ఈ సారి అక్క పలకరిస్తుంది.

ప్రియ అయ్యంగార్.